System bezpieczeństwa układu zasilania paliwem żeglugowym składa się głównie z trzech części, a mianowicie: instalacji gazu obojętnego, urządzenia do wykrywania gazów palnych i systemu wentylacji.
(1) Instalacja gazu obojętnego
System gazu obojętnego to system dostarczający gaz obojętny do przedziałów, pojemników lub rurociągów zawierających materiały niebezpieczne, zmniejszając zawartość tlenu w otaczającej atmosferze i tworząc niepalne warunki środowiskowe. Statki LNG wykorzystują głównie system azotu, którego zadaniem jest zobojętnianie zbiorników magazynujących LNG i systemów rurociągów, a także przedmuchywanie rurociągów po zakończeniu napełniania. Pomieszczenie do przechowywania wytwornic azotu i zbiorniki magazynujące azot powinny być wyposażone w niezależny system wentylacji mechanicznej zasysającej, z minimum 6 wymianami powietrza na godzinę, oraz należy zainstalować urządzenie alarmowe o niskim poziomie tlenu. Rurociąg azotu powinien przebiegać wyłącznie przez obszary dobrze wentylowane, a rurociąg azotu w pomieszczeniach zamkniętych powinien być w całości zespawany, z minimalnymi połączeniami kołnierzowymi niezbędnymi do montażu zaworu i powinien być możliwie najkrótszy.
(2) Urządzenie do wykrywania gazów palnych
W lokalizacjach, w których znajdują się rurociągi ciekłego lub gazowego gazu ziemnego, należy zainstalować urządzenia do wykrywania gazów palnych, a liczba urządzeń do wykrywania gazu w każdej lokalizacji powinna uwzględniać wielkość, układ i warunki wentylacji danej lokalizacji. Gdy stężenie gazu palnego osiągnie 20% dolnej granicy wybuchowości, należy włączyć alarm dźwiękowy i wizualny. Gdy dwie czujki wykryją, że stężenie gazu palnego osiągnie 40% dolnej granicy wybuchowości, należy uruchomić system zabezpieczający. Dla kanałów wentylacyjnych otaczających gazociąg w kabinie próg alarmowy można ustawić na 30%. Gdy dwie czujki wykryją stężenie gazu palnego wynoszące 60%, należy uruchomić system zabezpieczający. W tym czasie główny zawór gazu powinien mieć możliwość automatycznego zamknięcia, a główny zawór gazu można obsługiwać nie tylko lokalnie, ale także zdalnie zamykać w takich obszarach, jak kabina, pomieszczenie monitorowania i konsola stacji tankowania na pokładzie głównym. W skład urządzenia do wykrywania gazów palnych na pokładzie powinny wchodzić zarówno stacjonarne, jak i przenośne detektory gazu.
(3) Oddychający system
Przedział zbiornika paliwa do magazynowania gazu oraz dwuścienna rura zewnętrzna gazociągu przechodząca przez zamkniętą przestrzeń na statku powinny być wyposażone w skuteczną instalację wentylacji mechanicznej podciśnieniowej, o wydajności wentylacji co najmniej 30 wymian powietrza na godzinę, a system wentylacji nie powinien mieć martwych kątów. Liczba i moc wentylatorów powinna zapewniać, aby w przypadku zatrzymania pracy wentylatora zasilanego z linii niezależnej lub grupy wentylatorów zasilanych z linii wspólnej, zmniejszenie wydajności wentylacji nie przekroczyło 50% całkowitej wydajności wentylacji.
